16/04

O, wat spannend …………………

Puntje, puntje, puntje. Punt, uit!

 

 

 

 

 

Als je een stukje tekst weglaat, kun je dat laten zien door drie puntjes neer te zetten. Drie. Niet méér en niet minder.

Die drie puntjes samen heten ‘het beletselteken’. Dit teken hoort los te staan van de woorden eromheen (spatie). Als je wilt laten zien dat je een stuk van een citaat hebt weggelaten, zet je er haakjes omheen.

Oom Jan zei: ‘Ik vind het een goed idee (…) dus ik stem vóór!’
Zij draaide zich om en zag …
Hij zei: ‘Wel verdraaid! Had je dat n …’

Als het beletselteken aan het eind van een zin staat, mag je er geen punt achter zetten, maar wel een uitroep- of vraagteken.

Appels, peren, druiven …
Was dat een alien …?

Het beletselteken wordt nogal eens mishandeld. Ten eerste gebruiken schrijvers het veel te vaak, te pas en te onpas. Ten tweede lijken veel mensen te denken dat de puntjes per strekkende meter gaan, en dat er een wet is die zegt: hoe méér puntjes, hoe méér spanning!

Nou is er wel een wet, maar die luidt: hoe méér puntjes, hoe méér ergernis. Althans bij de mensen die weten hoeveel puntjes je volgens de regelen der kunst mag gebruiken.

Drie.


Categorie: